U sklopu brvnare i imanja nalazi se uredjena pešačka staza u dužini od 5 km, uredno pokošena i redovno održavana.
Duž pešačke staze postoji više uredjenih odmarališta, sa mestima za sedenje i kraći predah.
Od same brvnare kreće obeležena pešačka staza u dužini od 15 km, koja vodi sve do prelepog vidikovca.
Mali Štrbac je vidikovac koji se nalazi na 626 m nadmorske visine.
Sa ovog mesta pruža se atraktivan pogled na Djerdapsku klisuru, Rumuniju, manastir Mrakoniju i u steni uklesan lik poslednjeg kralja Dakije, Decebala.
Dužina staze je 7,1 km i uz prosečan nagib od 20 % spada u srednje teške staze. Staza počinje iz dvorišta Vile Promaja.
Najviši vrh planine Miroč, 768 metara nadmorske visine.
Sa ovog mesta pruža se pogled na Dunav u njegovom najužem delu.
Dužina staze je 7,6 km i uz prosečan nagib od 20 % spada u srednje teške staze.
Staza počinje na mestu zvanom Pecka Bara koje se nalazi na 89 mnv.
Pisani dokumenti u manastru spominju sveštenika Nikodima Grčića kao osnivača.
Pominje se kao tumač u poslanstvu kneza Lazara prilikom pregovora o izmirenju srpske crkve sa Carigradskom patrijašijom 1375. godine.
Vodopad Beledija se nalazi na oko 30 km od Kladova, a na oko 4 km od mesta Reka. Do njega se dolazi delimično zemljanim putem. Vodopad je visok 7 metara.
Trajanov most Trajanov most bio je prvi most načinjen na Dunavu i pravo graditeljsko čudo antičkog sveta. Most je podignut za svega dve godine, od 103. do 105. godine.
Natpis uklesan u steni pored Dunava, nedaleko od Tekije, vidljiv samo sa vode. Potiče iz perioda izmedju 100. i 103. godine, posvećena čuvenom rimskom iperatoru.
Petrovo selo nalazi se na istočnoj strani planine Miroč. Ukupna povrsina sela je 6484 hektara, od čega je većina pod šumom. Selo je siroko oko 6 kilometara, a dugačko oko desetak kilometara. Nadmorska visina je prosečno oko 450 metara. Petrovo selo zahvata prostor na zapadu od Štrpskog korita prema selu Golubinje i selu Miroč, na istoku do Manastirskog gaja, na jugu do sela Velika Kamenica i Podvrška, na severu do Tekije i Sipa. Klima je kontinentalna.
Naseljavanje Petrovog sela je počelo u drugoj polovini 19. veka Crnogorcima, tako da danas u selu je 90% Crnogoraca, a prema vlaškim selima ima i lokalnog stanovništva.
Petrovo selo je, pored lepih šuma, pašnjaka, potoka i rečica, oblast sa velikim brojem neispitanih i nigde zabeleženih pećina, ponora, jama, vrtača i kraških polja. Deo istočnog Miroča sa Petrovim selom je deo miročke karbonatne platforme. Miročka karbonatna platforma egzistirala je u vremenu gornje jure - donje krede. Ovakav složen geološki sastav doprineo je da Petrovo selo ima veliki broj suvih, ponorskih i izvornih pećina i jama. Suve pećine se nalaze na najvišim kosama i krečnjackim grebenima, kao i na stranama skarascenih dolina. Ponorske pećine leže u donjim delovima uvala, ili na početku skarascenih dolina. Rečne pećine pokazuju se u dva nivoa, u izvorišnim delovima dolina. Jame se sreću u skarascenim, visim delovima dolina i na platoima.
Pećine Petrovog sela danas nastanjuju i dvadeset šest vrsta slepih miševa od trideset koji su poznati u srpskoj nauci. Srednja temperatura u pećinama je oko 12C stepeni, srednja vlažnost oko 90%, što omogućava istražiteljima i speleolozima istraživanje preko cele godine.